Cijfers?
Schade niet aangetoond
De muskusratbestrijding wijst in haar jaarverslagen steeds
op het gevaar van doorbrekende dijken, omvallende landbouwmachines
en koeien die hun poten breken. In deze jaarverslagen
staan nooit controleerbare gegevens vermeld over daadwerkelijke
rampsituaties die zich hebben voorgedaan. Wij zijn van
mening dat de kans dat graafactiviteiten van muskusratten
daadwerkelijk tot gevaarlijke situaties zouden leiden
nihil is.
Bij kleine waterlopen is het aan de eigenaar/beheerder
om de oever regelmatig te controleren. Dit gebeurt altijd
al. Als er een verzakking wordt aangetoond kan deze worden
gerepareerd. Muskusratten krijgen telkens de schuld van
de afkalving van oevers, terwijl het ook kan liggen aan
erosie door regen, vertrappen door het vee of golfslag
door vaartuigen.
De daadwerkelijke omvang van de schade is niet bekend.
Daardoor is de invloed van de bestrijding van muskusratten
hierop ook niet aan te tonen. Jaar in, jaar uit worden
in het wild levende dieren op de meest gruwelijke manieren
gedood. En dat terwijl er niet wordt bijgehouden of aangetoond
dat het doel wordt gediend, namelijk het bestrijden van
schade en het beschermen van de openbare veiligheid.
Het bestrijden van de muskusratten kost de gemeenschap
tientallen miljoenen euro’s per jaar. Je zou toch
op zijn minst verwachten dat er ook wordt geïnvesteerd
in het regelmatig en op een gedegen manier onderzoek doen
naar de effectiviteit hiervan.
Onbetrouwbare gegevens
Uit de jaarverslagen blijkt dat alleen de provincie Zuid-Holland
melding maakt van schade. In andere provincies is er helemaal
geen schade of de schade kan worden hersteld bij het reguliere
onderhoud.
De overige informatie, zoals het aantal gevangen muskusratten
en de bijvangst alsook de schadegegevens, zijn allemaal
afkomstig van de vangers zelf. De vangers stellen de situatie
steeds als ‘ernstig’ voor en dringen er bij
de overheid op aan om de bestrijding vooral voort te zetten.
Het ligt voor de hand dat de vangers zichzelf niet overbodig
willen maken.
Onafhankelijk objectief onderzoek naar de werkelijke aantallen
en de werkelijke schade is nooit gedaan. Alternatieve
oplossingen, waarbij de vangsten overbodig worden, zullen
door de vangers bij voorbaat telkens als onvoldoende worden
afgewezen.